Op 19 november 1876 preekte Vincent in de Methodistenkerk in Petersham, een dorpje aan de Theems. Toen hij aan het einde van de middag daar aankwam, had hij al een drukke dag achter de rug: ’s ochtends was hij naar zondagsschool in Turnham Green geweest en ’s middags had hij het dorpje Richmond bezocht. Onderaan de brief waarin hij over deze dag schreef, tekende hij het kerkje van Petersham en Turnham Green. Over zijn wandeling naar Petersham meldde hij:

“Het werd spoedig donker en ik wist den weg niet goed, het was een verbazend modderigen weg over een soort dijk of hoogte aan de helling met knoestige iepen boomen en struiken begroeid. Eindelijk zag ik beneden de hoogte een licht in een huisje en klauterde en baggerde daar naar toe, en daar wees men mij den weg. Maar jongen daar was een mooi houten kerkske met vriendelijk licht aan het einde van dien donkeren weg.” Lees de hele brief

In de kerk las hij uiteenlopende passages uit het bijbelboek Handelingen voor en vertelde over de legende van Johannes en Theagenes. Een verrassende keus, want twee dagen voor zijn preek had hij zijn ouders nog geschreven dat hij twijfelde tussen het thema van de verloren zoon en psalm 42: “Als een hert dat verlangt naar water, zo verlangt mijn ziel naar u”. Uiteindelijk had hij blijkbaar voor iets heel anders gekozen. De toehoorders moesten vermoedelijk hun best doen om Vincent goed te verstaan, want hij bood de gemeenteleden zijn verontschuldigen aan over zijn Engels:

“Te Petersham zei ik tot de gemeente dat zij slecht Engelsch zouden hooren, maar dat als ik sprak ik dacht aan den man in de gelijkenis die zei “heb geduld met mij en ik zal U alles betalen”, God helpe mij.” Lees de hele brief