Aan de rand van Arles lag over het kanaal van Arles naar Bouc de Pont de Réginelle of Réginal, die in de volksmond Pont de Langlois werd genoemd. De plek had een aantrekkingskracht op Vincent. De combinatie van het zuidelijke licht, het Hollandse karakter van het landschap en het vreemde, in Vincents ogen ‘Japanse’ silhouet van de brug verleidde hem om het onderwerp te schilderen. Op 16 maart 1888 schreef hij zijn broer Theo voor het eerst over de brug die hij had geschilderd:

“… ik heb vandaag een doek van 15 mee naar huis gebracht, het is een ophaalbrug waar een rijtuigje overheen rijdt dat afsteekt tegen een blauwe hemel – de rivier ook blauw, oranje oevers met begroeiing, een groep wasvrouwen in bonte jakken en mutsen.” Lees de hele brief

Dat hij tevreden was met het kunstwerk blijkt uit het feit dat hij, toen hij zijn broer het eerste schilderij van de brug stuurde ervan overtuigd was dat het doek “500 waard” zou worden.

Vincent maakte in voorjaar van 1888 nog vijf andere schilderijen en twee tekeningen van deze brug.